26-08-12

Everything happens for a reason???

Beter laat dan nooit….

Ze zeggen wel eens 3de keer goeie keer maar voor mij was dat duidelijk niet van toepassing. Marathon der Noorderkempen zaterdag 7 juli 2012. Ik begon er vol goede moed aan! Na een km of 5 zei ik aan mijn sportmaatje Ilse dat mijn linkerbeen er niet veel zin in had. Mijn bovenbeen voelde wat stram en stijf maar meer dan dat was het niet. Het tempo wat ik voor ogen had lukte ook wel met een stramme poot. De eerste 5km was het veel te warm voor Tinne maar na 5km draaide het weer 100% om….emmmmmers regen! Ocharme voor Ilse, die me op de fiets begeleide. Voor mij was die verkoeling wel welkom. Tot ca 17km was het pootje vrij stabiel maar van km 17 tot 37 werd het steeds erger. Aan km 29 heb ik nog een pijnstiller gevraagd aan supporters Els, jack en Robbe. Geen Dafalgan bij maar ze hebben deze toch tevoorschijn getoverd! Merci!!! Alles geprobeerd maar niets leek nog te helpen. Mijn tempo kon ik moeilijk houden. Van 5min/km ging het vaak naar 5.20 a 5.30. Grrrrr en terug naar 5. In mijn hoofd was alles nog zo fris maar dat linkerbeen? Van 2de dame ging ik na ca 32km naar 3de, even later naar 4de en 5de. Na 35km liep ik nog 7min/km. In het dorp van St.Lenaarts kreeg ik na 37km de ene voet echt niet meer voor de andere. Stappen…. Maar zelfs dat was niet mogelijk! Mijn been leek helemaal hard, verzuurd. Nog wat mee geschud…. Tegen de EHBO-mensen die daar toevallig stonden zei ik “je denkt toch niet dat ik bij jullie ga stoppen he”. Ze lachten en ik probeerde er vandoor te gaan. 3 stappen….nog eens….nog eens…. Nog een bevoorrading…neem een banaan mevrouw daar zit magnesium in. J Ook de banaan kon niet meer helpen J. Ilse reed met de fiets door naar Rijkevorsel en Els, Jack en Robbe namen me mee in de auto. In de douche en bij de massagetafel geraken waren een ramp maar moest lukken. Nog een paar uur blijven hangen in Rijkevorsel. Ik had verdorie 2de dame kunnen zijn! Maar je hebt niets aan HAD en ALS…. Het was niet gelukt. Door die stijve, stramme poot. Toen ik maandag nog de ene voet niet voor de andere kreeg liet ik de dokter komen. Stijf en stram zei ook hij.
Ik heb enorm gezocht naar oorzaken en fouten…waarom gebeurde dit?
 Na 10 dagen kinesist nog stijf en stram??? Een echo dan. Mevrouw ik zie niets zei de specialist. Toen ik de huisarts belde met dit nieuws werd hij ook even stil. Pfff Tinne….die stressfacturen zaten toch in het verleden steeds in je scheenbeen he? Ik heb sinds 2 jaar een andere huisarts. Hij kent het verhaal maar maakte het niet zelf mee dus… jaja dokter steeds in mijn scheenbeen. We besloten toch samen om een botsccan te nemen. Ik wist hoe laat het was…. Na 2 weken manken zagen we een serieuze stressfractuur in linkerdijbeen maar ook de rechtse zag er niet zo netjes uit (waar ik niks van voel).
Ongerustheid bij de huisarts. Ik moest hiermee verder voor onderzoek! Pffff ik heb de laatste 7 jaar te veel ziekenhuizen en specialisten gezien en ze vonden niks. Ik had er geen zin in maar liet me toch maar overhalen.

Zelf ging ik ten raden bij Luc van Lierde en Karel Pardaens. Bedankt voor jullie raad en verhaal!!!

Een week later zat ik bij orthopedie in Turnhout bij dokter Hofkens. Hij maakte een gewone RX van mijn dijbeen. De barst is ook daarop duidelijk te zien en wat erger is….hij liet me zien hoe “dun” de cortex (schors of buitenkant) van mijn bot is. Ook hij verwees me verder naar Endocrinologie waar ik 2 weken later terecht kon. Al 7 jaar schreeuw ik van de daken dat dit een hormonale oorzaak heeft en nu gaan ze me geloven! Blij en ook teleurgesteld…. Teleurgesteld over de voorbije 7 jaar. Enfin, bloed en urine worden momenteel verder onderzocht. Afwachten tot 21 september. ALS ze iets vinden is de vraag….kan er iets aan gedaan worden? Als ze niets vinden lopen alle sporen weer dood.

Intussen zijn we een week of 7 na de marathon. Stappen gaat nog steeds moeilijk. De specialist heeft me aangeraden de eerste weken met krukken te stappen om een plotse, volledige breuk te voorkomen. Momenteel gaat de ene dag wat beter dan de andere maar het ergste is wel voorbij. Fietsen en zwemmen en aquajoggen mag en kan. We zitten dus niet stil.

Vrijdag kreeg ik een brief van het ziekenhuis dat de Orthopeed voor onbepaalde duur afwezig is. Heel erg jammer. Hopelijk niets erg met hem. volgende week eens raad vragen aan de huisarts...wat nu??

C U soon!

11:18 Gepost door EndorFientje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Nog een chance da ons hoofd ene beke geklutst is en we da kopke nooit laten hangen, sterkte Tinne en hopen op een uitslag met duidelijkheid.

Gepost door: paul | 26-08-12

Aiai ik hoop dat je gauw de oorzaak kent!

Gepost door: jess | 26-08-12

Goede moed Tinne, 't is niet min wat je hier vertelt ! Hopelijk vinden ze snel oorzaak én remedie !

Gepost door: kaat | 26-08-12

Jammer, we hopen dat ze je toch nog kunnen helpen. Gelukkig ben je een positivo en hou je er nog de moed in.

Gepost door: frank spencer | 26-08-12

Dju...Tinne houdt dat bij jou nooit eens op. Als het een hormonale zaak zou zijn dan moeten ze dat toch eens vinden lijkt me. Sterkte!

Gepost door: Tinne | 26-08-12

Ai Tinne, Had er al iets van opgevangen... doeme toch hè! Volhouden zou ik zo zeggen, maar dat kan je al als de beste... dan maar vingers kruisen! xxx Neeltje

Gepost door: Nele van Dun | 26-08-12

De commentaren zijn gesloten.