10-07-13

IRONMAN

De laatste jaren was ik een aantal keer supporter tijdens een Ironman of Hel van Kasterlee. Deze wedstrijden leken me op gebied van “der-moet-nen-hoek-af-zijn-om-dit-te-doen” te vergelijken. Telkens als ik de deelnemers zag finishen dacht ik… OMG dit is er over!!! 80% leek me daar als een puinhoopje in te storten,…

2 jaar geleden, toen Hans deelnam aan Ironman Frankfurt waren er T-shirts te koop “ironwoman” en “I am training for IM”. Ze waren leuk en mooi en Hans had me er graag eentje zien kopen maar ik kon alleen stiekem een traantje weg pinken want met mijn zwakke botten zou mij dat nooit lukken. De week voordien werd er nog een botscan gemaakt die aantoonde dat mijn pootjes heel breekbaar zijn.
Toen ik een paar maanden later mijn eerste en tot nu toe enige halve tria deed dacht ik nadien… laat me dit maar een paar jaar doen om dan misschien OOIT eens een hele tria te proberen.
Sportmaatje Ilse zei me een dik jaar geleden… ik wil volgend jaar een Ironman doen! Ik heb gelachen …. Doe maar!
Vorig jaar in Lanzarote begon het toch te kriebelen! Die sfeer, die angstaanjagend, bangelijke, veel te drukke, slagveldachtige zwemstart maakt indruk (hoewel ik er niet tussen wou liggen hoor!!!!). Die sfeer bij de aankomst,….
Hans en Ilse zouden beide in 2013 deelnemen aan Ironman Frankfurt. Ikke aan de kant toekijken??? Toch maar niet! We gaan ervoor, besloot ik zonder al te veel nadenken.
Tijdens marathon der noorderkempen 2012 bewees ik nogmaals dat de wil meestal sterker is dan de carrosserie… pffff…. Die Ironman zou beslist moeilijk worden! Heel blijven was absoluut de boodschap! Voor heel deze uitdaging besloot ik om in zee te gaan met een trainer. Om goed te doseren en verstandig te trainen lijkt me dat het beste. Maar ook voor Fit for life Coach Nick Baelus is het vast moeilijk geweest om in te schatten hoe zwak de pootjes waren.
Eind 2012 zijn we dan stilaan begonnen. Ik leek bergen tijd te hebben!
Tot ik eind maart met de koersfiets een saltooke (of zoiets) maakte…. Een gebroken sleutelbeen en 4 gebroken ribben verstoorde de “pret”.
But the show must go on!!! Na een paar dagen deed ik zoveel mogelijk trainingen verder op de rollen en de crosstrainer. Leuk is anders maar met dit doel was de motivatie wel aanwezig.
½ tria Brugge was een mooie test maar Ilse en Hans “verboden” me te lopen! Ze hadden gelijk. Ik deed de tria dan samen met Hans. Hij liep. Leuke dag en met een goei gevoel naar huis.

Die bergen tijd vlogen voorbij en voor ik het wist zaten we in de auto richting Frankfurt!!!
Nog een mailtje van de organisatie dat begon met:

DSCF5345.JPGDear athlete,

there are only some days left to your personal „longest day of the year“. Preparations are being made, important training sessions need to be done and race day will come more and more into focus.

Whaaaaaaa!!!! Ik kon nog wel een paar maanden gebruiken vond ik!

Met een hele ploeg TOP supporters waren we! Bangelijk.

Vrijdag de spullen ophalen (startnummer, wedstrijdzakken,….), zaterdag de fiets en gevulde zakken binnenbrengen, op tijd in de nest en zondag om 4u ging de wekker!
Dit was echt! Ik geloofde het allemaal niet echt, ik onderging….klaarmaken, eten, de bus in richting zwemstart. Daar nog een uurtje tijd om mijn fiets klaar te maken. En hele picknick repen, gellekes, drinkbussen mee, dan nog een enorme file aan de Dixi-WC’s. Allemaal stress??? Jawoel!!!
DSCF5386.JPGWachten, wachten, wachten….intussen al aanschuivend mijn wetsuit aantrekken. Ilse die een stuk achter me riep. Daarna samen naar de zwemstart.
Ik heb me helemaal aan de buitenkant gelegd. Zwemmen is niet mijn ding en nog wat kloppen aanpakken kan ik missen. Nog 3 min….. knal! We zijn weg!
Ik zwom waarschijnlijk veel meer meters dan moest, daar aan de buitenkant maar het voelde goed. Geen massa, geen kloppen en eigenlijk ook geen stress….een goei gevoel! Nooit gedacht dat ik het ging zeggen maar het zwemmen was leuk!!
WP_20130707_021.jpgNa 1u15min kwam ik tevreden uit het water. Zonder sleutelbeenbreuk had het misschien iets sneller gekund maar ik was supert evreden. Het doel was om na 1u30 op de fiets te zitten en binnen de 12u alles af te “werken”. Mijn wissel deed ik ook rustig. Even via de Dixie-WC, dan de wetsuit uitdoen, wat eten, wat zonnecreme, helm op, schoenen aan en weg. Goed voor 7min “tijdverlies”.

Hup, op de fiets voor 180.2 fiets-km’s. Mijn doel was 6u fietsen. Hartslag bleef ca 10 slagen onder wat mocht maar ik vond mijn tempo wel oké en….er kwam nog veel vandaag dus besloot ik mezelf geen pijn te doen.  Na de eerste toer (ca 110 km) wist ik dat het goed zat. 6u fietsen zou vlot lukken. Tijdens ronde 2 begin je dan te denken en te dromen (x km’s binnen de 4u, Y km’s binnen de 5u,…. en de dromen bleken steeds haalbaar J. Ik zag bijna elke fotograaf, alle enthousiaste Duitsers,…. Wat een sfeer! Er zaten een paar hellingen in het parcours. Eentje met kasseien. Als Belske zijn we dit blijkbaar toch iets meer gewoon. Tandjes bijten in de Ardennen heeft wel zijn nut gehad. Plesjaaaaant!
Na 5u49min gaf ik “mijn machien” af in de wisselzone.
Een wissel van een kleine 3min. Ook dit kon sneller maar ja….

DSCF5404.JPGLopen….Let the game begin!
Ik hou van lopen….maar ook na 3.8 km zwemmen en 180 km fietsen??? En ca 29°C??? We zullen wel zien. Tegen die warmte kan ik normaal echt niet tegen. 4 toeren lopen. Ca 3 a 4 km voor het einde van elke loopronde kregen we een rekker om onze arm om zo te kunnen controleren of je wel echt 4 ronden loopt. Zie ik dat er ook fluo-groene rekkers zijn!!! Dus ikke gelijk naar die kleur he…. Nope, die krijg je pas de 4
de
ronde. Er zat dus niets anders op dan te blijven “goan” tot ik een groene rekker kreeg he!
Tot aan het lopen hield ik me netjes aan de sportvoeding die ik vooraf had uitge-diëtist. Tijdens het lopen had ik mijn mam en pap ingeschakeld om me elke loopronde 2 flesjes sportdrank te geven. Ze deden het super! Gezien de warmte was dit een absolute must! Na zoveel uur sportdrank kwam die er stilaan langs mijn oren uit maar de diëtist in me verplichtte me te drinken. Gellekes,….konden me echt niet meer bekoren. Af en toe deed ik nog braaf wat moest maar de zoute stokjes en tuc koekskes hebben ook wel een paar keer gewonnen! Lekker, echt lekker! LOL. De flesjes sportdrank wegwerken om dan weer in elke hand een ijsblokje te steken en water over mijn hoofd te gieten.
En het lopen bleef, mede dankzij de super-supporters van het thuisfront LEUK! Alleen ronde 3 en vooral 4 werden de benen loodzwaar maar het tempo bleef redelijk. De hartslag bleef nog steeds netjes 135 a 150. Deze nam naar het einde toe niet af door vermoeidheid, ik voelde me goed.
Met de groene rekker op zak mocht ik naar de finish! SMILE na 11u en bijna 9min was ik er. Ik heb triatlon geen minuut gehaat, de carrosserie bleef heel en ik ben super tevreden! Dit smaakt naar meer!!!

Zot zijn doet lang niet zoveel zeer dan ik dacht.
Ook Hans en Ilse deden het supergoed. Het was een prachtweekend voor mij. THX Hans, Ilse, Nick, alle supporters,……………. iedereen!!!

DSCF5331.JPGtinnehans.jpg

10:04 Gepost door EndorFientje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Ik durf daar toch aan te twijfelen. Aan dat "niet-zeer-doen". :-)
Het doet me ongelofelijk deugd om te lezen dat je dit avontuur tot een blessurevrij einde hebt gebracht. Wat een overwinning op jezelf! Op je carrosserie! Wat ben jij een aanhouder, zeg! Na alle tegenslagen die je hebt moeten verwerken... En dan nog zo'n tijden neerzetten! Diepe, diepe buiging!

Gepost door: Sandy | 10-07-13

Zalig en o zo verdiend ! Ge zijt een straffe madam! (en meer dan een beetje zot !) Diep respect !

Gepost door: kaat | 10-07-13

Dikke proficiat, een heel mooi debuut!
Het was een van mijn moeilijkste opgaven om jou topfit aan de start te krijgen, maar het is ons gelukt! Dankzij jouw enorm karakter, drang naar perfectionisme en talent voor duursporten. Heel mooi dat je samen met Hans dit avontuur in liefde hebt overwonnen! Chapeau!

The coach Nick

Gepost door: Nick the coach | 10-07-13

Aan mijn collega trainer, een triatleet, vertelde ik vanavond in een nutshell jouw hele verhaal. Zijn mond ging van verbazing steeds verder open en werd steeds stiller. En ik...en ik steeds trotser.
Hij heeft je wss. bezig gezien hij was in Frankfurt supporter.

Nogmaals van harte gefeliciteerd met deze megaprestatie!!

Gepost door: Tiny | 10-07-13

De commentaren zijn gesloten.